Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Πέτρος Τατούλης: Θα είμαι παρών απέναντι στην ανοίκεια συνεργασία Νίκα- Δέδε στην Πελοπόννησο

Η υπόγεια προεκλογική συνεργασία του εκπροσώπου της ΝΔ, κ. Παναγιώτη Νίκα και του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιώργου Δέδε αποκαλύφθηκε πια, λίγα μόλις εικοσιτετράωρα αφότου έκλεισαν οι κάλπες, επιβεβαιώνοντας αυτό που ήταν ορατό από την πρώτη στιγμή. Κατά την τελευταία προεκλογική περίοδο η Πελοπόννησος έγινε θέατρο σκιών όσων είδαν τον τόπο μας ως ένα φτηνό τιμάριο εξουσίας.
Η ρητή διατύπωση του κ. Νίκα ότι αυτός και η ομάδα του επεξεργάζονται το σενάριο της συνεργασίας, δημόσια χθες από την Κόρινθο, δεν αφήνει κανένα απολύτως περιθώριο για προβληματισμό. Έπεσαν οι μάσκες. Και τα κούφια προεκλογικά αφηγήματα περί κομματικής καθαρότητας κατέρρευσαν.
Σε αυτήν την επώδυνη διαδικασία ο λαός της Πελοποννήσου διχάστηκε.   
Απευθύνομαι σήμερα σε όλους τους πολίτες, και τους μισούς που μας πίστεψαν και τους άλλους μισούς που επέλεξαν κάτι διαφορετικό. Και τους διαβεβαιώνω ότι θα είμαι παρών, προκειμένου η Πελοπόννησος να μην γίνει λάφυρο στα χέρια του ενός ή του άλλου. Αυτός ο αγώνας θα δοθεί, όπως αρμόζει, στο πλαίσιο των δημοκρατικά εκλεγμένων συλλογικών οργάνων. Γιατί η δημοκρατία θέλει αντοχές και πίστη, και υπηρετείται στο φως και όχι στο σκοτάδι κάποιων υπογείων, όπου ο κ. Νίκας κάνει παραθεσμικές συναντήσεις με μη έχοντες αρμοδιότητες.
Εργαστήκαμε με πάθος, όραμα και πετύχαμε πολλά. Συνεχίζουμε και σήμερα με την ίδια ζέση. Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε το έργο μας και να κρατήσουμε την Πελοπόννησο ενωμένη και δυνατή, μακριά από λογικές φέουδου κάποιων τυχοδιωκτών. 



Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Το φαινόμενο της διάβρωσης είναι ένα σύνθετο δυναμικό και εξελισσόμενο έντονα φαινόμενο που ταλανίζει όλο το παράλιο τμήμα του Κορινθιακού Κόλπου. Συνδυάζεται και με άλλους μηχανισμούς, όπως η κατολίσθηση των πρανών του θαλασσίου μετώπου σε περιοχές με έντονη κλίση της υφαλοκρηπίδας, ομοίως με την κλιματική αλλαγή που εκφράζεται με την αλλαγή της κατεύθυνσης των επικρατούντων ανέμων, την ένταση αυτών, την άνοδο της Μέσης Στάθμης της Θάλασσας (Μ.Σ.Θ.) σε ένα σεισμογενές και σεισμόπληκτο περιβάλλον που είναι ο Κορινθιακός Κόλπος. Ο συνδυασμός των ανωτέρω κάνει την επίδραση ακόμα πιο έντονη και καταστρεπτική.
Η Περιφέρεια Πελοποννήσου συστηματικά και ολοκληρωμένα επεμβαίνει με γνώση και αντίστοιχη τεχνική ακολουθώντας τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό παρεμβάσεων, που έχει προκύψει ως αποτέλεσμα του ερευνητικού προγράμματος του Εργαστηρίου Λιμενικών Έργων του Ε.Μ.Π., το οποίο παρακολουθεί τον Κορινθιακό Κόλπο επί αρκετές δεκαετίες και συνεχώς επικαιροποιείται. Σε αυτές τις παρεμβάσεις εντάσσεται και αυτή που ολοκληρώθηκε στην περιοχή της Αγίας Τριάδος Δερβενίου Κορινθίας, που αποτρέπει συγχρόνως και την κατολίσθηση των πρανών του θαλασσίου μετώπου.
Κατασκευάσθηκε διαφραγματικός πασσαλότοιχος από πασσάλους σε επαφή κατά σειρά οπλισμένος - άοπλος. Οι πάσσαλοι είχαν μήκος 22,00 μ. θεμελιώθηκαν στο υγειές έδαφος (βράχος) και συνδέθηκαν στο άνω μέρος τους με δοκό από οπλισμένο σκυρόδεμα (κεφαλόδεσμος). Ο κεφαλόδεσμος αποτελεί και το επίπεδο διαμορφώσεως πεζόδρομου πλάτους 6-8 μ. από τις υπάρχουσες ιδιοκτησίες. Στο χώρο κατάντη των πασσάλων τοποθετήθηκε λιθορριπή για λόγους προστασίας και απομείωσης της κυμματικής ενέργειας. Το έργο αυτό είχε προϋπολογισμό περίπου 1.500.000 €.
Προβλέπονται και θα εκτελεσθούν πολύ σύντομα:
  1. Επέκταση προς Ανατολάς του ήδη κατασκευασμένου διαφράγματος με τον ίδιο τρόπο και για μήκος περίπου 54,00 μ., προϋπολογισμού 350.000 € (Έγκριση Ελεγκτικού Συνεδρίου).
  2. Επεμβάσεις προστασίας της Παλαιάς Εθνικής Οδού Κορίνθου - Πατρών και αντιμετώπισης της διάβρωσης στις περιοχές: α) Μαύρα Λιθάρια Π.Ε. Κορινθίας και β) Μελίσσι Π.Ε. Κορινθίας, συνολικού προϋπολογισμού 980.000 € (Έγκριση Οικονομικής Επιτροπής).
Εκτός αυτών των έργων σχεδιάζονται και άλλες παρεμβάσεις στη πόλη του Δερβενίου και σε άλλες ευπαθείς περιοχές της Κορινθίας.
Το έργο της Περιφέρειας Πελοποννήσου εξασφαλίζει το βέλτιστο βαθμό προστασίας της παράκτιας ζώνης και τη βιώσιμη ανάπτυξη της παραλιακής ζώνης. Εφαρμόζεται ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός διαχείρισης, με δαπάνες που έχουν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Με αυτό τον τρόπο επιδρούν οι σωστικές επεμβάσεις, με καλά αποτελέσματα, όχι μόνο στη διάβρωση αλλά και στην Π.Ε.Ο. Κορίνθου - Πατρών και στις ιδιοκτησίες και ζωές των πολιτών Συγχρόνως δημιουργούνται μεγάλες δυνατότητες για κατασκευή έργων ανάπλασης των ακτών, εξασφαλίζοντας τη συνεχή ελκυστικότητας του.
     
Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου
Εντεταλμένος Σύμβουλος Πελοποννήσου
Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.









Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ - ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ "Ἐκ διχονοίας ἐρρύη τά φαύλα"

Μια παρέα νέων, όλοι πνευματικά παιδιά του Πατρός Νεκταρίου Μαρμαρινού, του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Συνοικισμού (Ιωνίας) Κορίνθου ξεκίνησαν να αποδίδουν θεατρικά μορφές της Ελληνικής ιστορίας, που είχαν ιδιαίτερη συμμετοχή και καθοριστικό ρόλο στη διατύπωση της, κατά τις κρίσιμες περιόδους του Γένους μας.
Ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2007 με το έργο «Δημήτριος Βαρούχας, ο λόγιος της Κρήτης» συνέχισαν με το έργο «Κατσαντώνης το τίμημα της λευτεριάς» (Μάρτιος 2008), στη συνέχεια με τα «Παπά Θύμιος Βλαχάβας ο θρυλικός αρματολός της Θεσσαλίας» (Μάρτιος 2009), «Παύλος Μελάς ο Μακεδονομάχος» (Μάρτιος 2010), «Άγιος Γρηγόριος 0 Ε’» (Μάρτιος 2012), «Δόμνα Βισβίδη, η ηρωίδα της Θράκης» (Μάρτιος 2014), «Λέλα Καραγιάννη, η Μπουμπουλίνα της Κατοχής» (Δεκέμβριος 2014), «Ιωάννης Καποδίστριας, ο Άγιος της Πολιτικής» (Μάρτιος 2016), «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο τελευταίος Αυτοκράτορας» (Μάιος 2017) και το τελευταίο 11ο έργο  «Μικρά Ασία-Πατρίδα Αξέχαστη» (Μάιος 2019).
Πάντοτε οι θεατρικές παραστάσεις του Πνευματικού Κέντρου του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Συνοικισμού (Ιωνίας) Κορίνθου αγκαλιάζονται και στηρίζονται από την Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου και την κοινωνία της Κορίνθου. Η παρουσία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κεγχρεών, την Παρασκευή 20 Μαΐου 2019, ο οποίος μετέφερε τις πατρικές ευλογίες και ευχές του Μητροπολίτη Κορίνθου κ.κ. Διονυσίου, καταδείχνει το μεγάλο ενδιαφέρον και την αγάπη της Μητροπόλεως προς τις εν λόγω δράσεις  
Είναι διασκευή της αληθινής ιστορίας της οικογένειας Μαραγκού από  τη  κα. Βασιλική Ράλλη-Μαραγκού  όπως γράφτηκε στο ομώνυμο βιβλίο της, η οποία παρουσιάζεται στο Κέντρο Νεότητας του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Συνοικισμού  (Ιωνίας) Κορίνθου.
Η συγγραφέας έζησε στα Μοσχονήσια της Μ. Ασίας και βίωσε τις συμφορές,  τις καταστροφές και το διωγμό τους από τα πατρογονικά τους εδάφη στη νήσο Λέσβο, τη θλίψη της απώλειας. Στη νέα τους πατρίδα με ορμή οικοδόμησαν μια νέα ζωή χωρίς να ξεχνούν τη παλαιά.
Το θεατρικό σενάριο στηρίζεται σε ζωντανές μνήμες, δραματικά γεγονότα και περιγραφές ανθρώπων που βίωσαν την καταστροφή.
Η πλοκή του έργου διακρίνεται για το ιερό πάθος, για τον πόνο, την νοσταλγία για την χαμένη πατρίδα. Το έργο είναι γεμάτο από ειλικρίνεια και αλήθεια που σε παρασύρει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Περιβάλλεται από ένα κλίμα γνήσιας θρησκευτικότητας με ποιητικό λόγο. Από την οικογενειακή και κοινωνική  ζωή παρουσιάζονται εικόνες πολέμου, η ιστορική πορεία από την απόβαση του Ελληνικού στρατού στη Σμύρνη και την έναρξη της Μικρασιατικής εκστρατείας μέχρι την  τελική κατάληξη την καταστροφή.
Οι βασικές αδυναμίες της σκηνής, όπως ο περιορισμένος χώρος για την παρουσίαση των γεγονότων, η χρήση σκηνικών συγχρόνως για κλειστό και ανοιχτό χώρο, ξεπερνιόνται από τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων-video που γεφυρώνουν τις σκηνές του έργου και τα χρονικά διαστήματα. Γενικά η αντιμετώπιση των αδυναμιών του χώρου γίνεται επιτυχημένα από την σεναριογράφο κα. Ζωή Ρέλλου-Γεωργιάδη, η οποία ήδη έχει αποκτήσει πλούσιες εμπειρίες από τα προηγούμενα έργα.
Η αφηρημένη έννοια του χώρου, φυσικός ή γεωμετρικός μετατρέπεται επιτυχημένα σε τόπο βιωματικών εμπειριών.
Συγχρόνως, ο χρόνος γίνεται χώρος και η ζωή τοπίο.
Η μαρτυρία της ηρωίδας ξεκινάει από το Μοσχονήσι  και το Αϊβαλί και αγκαλιάζει όλο τον Ελληνισμό. Παρουσιάζεται με ειλικρινή τρόπο η αφέλεια και η ανεπάρκεια για σωστή εκτίμηση της πραγματικότητας  εκ μέρους της Ελληνικού  κράτους, ως και η έλλειψη συνολικής στρατηγικής και αντίστοιχων πρακτικών. Ακόμα, από τις εσωτερικές διαμάχες, από τους  διχασμούς «Ἐκ διχονοίας ἐρρύη τά φαύλα», οδηγηθήκαμε στην καταστροφή, από το έπος στην τραγωδία, από την ύπαρξη του Ελληνισμού σε όλη την Μ. Ασία στον αφανισμό.
Η φυγή της ηρωίδας στη Λέσβο και ιδιαίτερα στη λουτρόπολη της Θερμής στο λόφο των Καρυών, γίνεται αφορμή για την ανεύρεση των οστών του Άγιου Ραφαήλ και της συνοδείας Του κατά τη διάρκεια της εκσκαφής για την κατασκευή μικρής εκκλησίας, των Γενεθλίων της Παναγίας,  προς εκπλήρωση του τάματος της μητέρα της.
Αυτή η τραυματική μνήμη, τα τραυματικά γεγονότα, που προσδιορίζουν αντιστοίχους τρόπους στη ζωή των ανθρώπων, μεταφέρονται κατά τρόπον ουσιαστικό και γνήσιο  από τους ηθοποιούς του έργου.
Μια επιμελημένη παράσταση συνόλου, πολυπρόσωπη από 83 πρόσωπα με ροή, κορυφώσεις και εξάρσεις που κάθε ηθοποιός, σε συνάφεια με τους άλλους, είναι πρωταγωνιστής στο ρόλο του.
Ένα θέατρο μνήμης που εκτυλίσσεται εντός του χώρου του θεάτρου.
Μία παράσταση που έχει ξεφύγει από το επίπεδο ενός ενοριακού έργου και δύναται να παρουσιασθεί  επιτυχώς οπουδήποτε.
Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους φανερούς και αφανείς που εργάστηκαν σκληρά σε αυτή την συλλογική προσπάθεια.
Τους ευχαριστούμε επιπλέον διότι συνειδητοποιούμε ότι η μνήμη δεν μας μεταφέρει μόνο συναισθηματικά και ιστορικά φορτία μιας αγιάτρευτης πληγής που είναι η απώλεια της Μ. Ασίας, από το τότε στο τώρα, αλλά γίνεται και οδηγός προς αποφυγή λαθών και σφαλμάτων που έχουν σχέση με το εθνικό πεπρωμένο  των σημερινών Ελλήνων.

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου
Εντεταλμένος Σύμβουλος Πελοποννήσου
Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.











Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Θέατρο Περιγιαλίου Κορινθίας: Μίνας Πέτρου-Βενετσάνου «Το Γιό-Γιό»


Η παγκόσμια ημέρα θεάτρου στις 29 Μαρτίου 2019 γιορτάστηκε επαξίως στο θέατρο Περιγιαλίου από την Κεντρική Σκηνή του με έργο της κας. Μίνας Πέτρου-Βενετσάνου με τίτλο «Γιό-Γιό».
Ένα έργο γραμμένο στη δεκαετία του 1980 που καταγράφει, ως κεντρικό θεματικό περιεχόμενο, μια πενταμελή ελληνική οικογένεια με την παθολογία της και τις εσωτερικές και προσωπικές διαδρομές των μελών της.
Αποδίδεται καίραια η ελληνική πραγματικότητα με αναπαραστατική διάθεση και στόχο την κριτική στο συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον.

Η συγγραφέας προσεγγίζει και μορφοποιεί την οικογένεια ως αντιληπτό φαινόμενο της ελληνικής πραγματικότητας και επεκτείνει τη γραφή της στην εκτίμηση των συνεπειών που έχουν οι εξωτερικές συνθήκες και αλλαγές στη σκέψη και στη συμπεριφορά των προσώπων του έργου.
Σε αυτή την οικογένεια, αντιπροσωπευτική της μικροαστικής κοινωνίας, οι γονείς πασχίζουν να εξασφαλίσουν το μέλλον και το βόλεμα του γιού τους με μια πολύφερνη νύφη με αντίστοιχη προίκα. Τα δύο άλλα παιδιά τους, κορίτσια είναι ήδη παντρεμένα.
Ο δραματικός χώρος είναι ένα δωμάτιο του σπιτιού. Εκεί γίνονται οι συμφωνίες μεταξύ των γονιών του μελλοντικού ζεύγους που οδηγούν τελικά σε γάμο.
Ο νέος υποχρεούται μπροστά στις επιθυμίες των γονιών, στα όνειρα που έχουν αυτοί για τον ίδιο, να αποδεχθεί τον γάμο που του επιβάλλουν, από τον οποίο προκύπτει και ένα τέκνο.
Η κοινή συμβίωση, η συμπεριφορά των πεθερικών και τα προβλήματα που βιώνει αναδύουν, τον λανθάνοντα μέχρι τότε, ψυχισμό του και τον οδηγούν στην απόδραση του από τον κλοιό του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος.
Αρνείται να συμβιβασθεί και να προσαρμοσθεί στους όρους και στις αρχές που διέπουν τη κοινή τους συμβίωση και τον μετατρέπουν σε γιό-γιό. Τελικά επέρχεται η ρήξη που προκαλεί το δράμα.
Μετά τις ψευδαισθήσεις του συμβιβασμού επέρχεται η διάλυση της σχέσης και η φυγή του νέου προς την ελευθερία. Ο κλειστός χώρος, το μικρό δωμάτιο που ήταν για όλους «Το θέατρο της καθημερινής ζωής», μετατρέπεται από χώρο του μικρόκοσμου των προσώπων σε χώρο του μακρόκοσμου της κοινωνίας.
Μετατρέπεται από σχέσεις μεταξύ προσώπων σε σχέσεις μεταξύ προσώπων και κοινωνίας.
Σημαντικό ρόλο στην πλοκή του έργου παίζουν οι μορφές τριών γυναικών, της μάνας, της κόρης και της νύφης.
Και η μεν μάνα από δεύτερο φύλο εξελίσσεται από τα γεγονότα σε πρώτο και κυρίαρχο, που προσπαθεί με κάθε τρόπο να σταματήσει, χωρίς επιτυχία, τη φυγή του νέου, να εμποδίσει τη διάλυση του γάμου.
Την ίδια θέση ακολουθεί και η δεύτερη γυναίκα, η αδερφή του. Η τρίτη γυναίκα, η σύζυγος του νέου, με το όνομα Καλλιρόη (Ρόη) δεν εμφανίζεται στη σκηνή, απλώς τη γεμίζει με την αναφορά και την απουσία της.
Ένα έργο με απλή υπόθεση, με δομή και περιεχόμενο χωρίς μονοτονία, του οποίου η ρεαλιστική οπτική και ο περιγραφικός νατουραλισμός αποτελούν τη βάση του.
Ουσιαστικός, επεξεργασμένος και κατανοητός είναι ο λόγος από τον οποίο έχει αφαιρεθεί το περιττό. Η γλώσσα στρωτή χωρίς υπερβολή και τραχύτητα. Όλοι οι ηθοποιοί με την στιβαρή καθοδήγηση της κας. Ορκοπούλου-Ξανθάκη, που είχε την ευθύνη της σκηνοθεσίας, απέδωσαν με φυσικότητα και ρεαλισμό τους ρόλους τους και τις δύσκολες εναλλαγές τους. Εξ’ άλλου η διπλή ιδιότητα της κας. Ορκοπούλου-Ξανθάκη, ως ηθοποιού στο ρόλο της μητέρας Αλεξάνδρας και ως σκηνοθέτης, διευκόλυνε τη ροή αποβάλλοντας πιθανές διαφωνίες και χάσματα στους ρόλους.
Αυτό γενικά είναι και το χαρακτηριστικό γνώρισμα του θιάσου. Οι ηθοποιοί συμμετέχουν παράλληλα προς τους ρόλους τους και σε άλλα καθήκοντα της σκηνικής παρουσίας των έργων. Αυτό τους ενισχύει στην εμπέδωση και στη ροή του έργου χωρίς κενά. Η μουσική του κου. Παύλου Γιαννακάκου επιτυχημένα συμβατή με το περιεχόμενο.
Οι άλλοι συντελεστές, σκηνικά, κοστούμια, φωτισμοί κ.α. υπηρετούν με επιτυχία και με επιμέλεια τη συνολική εικόνα του έργου.
Τελικά πρόκειται για ένα περιεχόμενο που δραπετεύει υπό το περιορισμένο πλαίσιο της ηθογραφίας.
Ένα καλοφτιαγμένο και καλοστημένο έργο που αποδίδει με διαγνωστικό ρεαλισμό την εποχή της δεκαετίας του 1980, τη δεκαετία της ρευστότητας και της σύγχυσης στο ελληνικό θέατρο, λόγω των αλλαγών που συντελούνται στο κοινωνικό και ιδεολογικό ιστό και κατατάσσεται στα αντιπροσωπευτικά της έργα.
Τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα για τους συντελεστές του έργου βεβαιώνουν την επιτυχία του και είναι απόλυτα δικαιολογημένα.

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου
Εντεταλμένος Σύμβουλος Πελοποννήσου
Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.