Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Σ' ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΣΩΠΑΙΝΕΙ

Ακούγοντας την εισήγηση της κας Γιαμπουράνη στην εκδήλωση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, στο φιλόξενο χώρο της Εταιρείας Κορινθίων συγγραφέων στις 30 Μαρτίου 2024, νιώσαμε αυτό που πολλές φορές μένει ανεξήγητο μέσα μας, ότι ποίηση και ομορφιά υπάρχουν στα πιο κοινά πράγματα της σύγχρονης ζωής. Σε μία πλήρη προσέγγιση η ομιλήτρια στο δύσκολο θέμα της αποστολής της ποίησης σε ένα ταραγμένο κόσμο, "όπου η οντότητα του ατόμου βαίνει προς την ολική της έκλειψη", θα δείξει τις δυνατότητες και τη δύναμη της ποίησης, αρκεί... να μην αμελήσουμε και να απλώσουμε το χέρι να την αγγίξουμε.

Έτσι τονίζεται η μεγάλη σημασία της ποίησης και ο καθοριστικός ρόλος του  ποιητή που κάνει τον άνθρωπο να αποκτά συνείδηση, κάνει τον άνθρωπο να βλέπει και να ακούει εκείνα που δεν θα μπορούσε να δει ποτέ χωρίς την βοήθεια του.

Παρατίθεται ολόκληρη η εισήγηση της κας  Γιαμπουράνη:

«Αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω  την  Εταιρεία  Κορινθίων Συγγραφέων και ιδιαίτερα την κα  Δήμητρα Τσεπεντζή, για την πρόσκληση που έλαβα να για να μιλήσω  σε  αυτό  το  ξεχωριστό  αφιέρωμα για την ποίηση. 

Παρ' όλες τις προηγούμενες συμμετοχές μου  σε διάφορες εκδηλώσεις  αναγνώσεων  ποιημάτων  στην περιοχή μας, αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά, καθώς  είναι  η πρώτη  φορά που μιλάω  για  την ποίηση,   στο  νομό  που γεννήθηκα.  Νομίζω,  ότι κάτι   ιδιαίτερο  συμβαίνει  με τα μέρη μας,   κάτι  πιο υπαρξιακό  και   μεταφυσικό,   που  σε  οδηγεί σε έναν  πιο βαθύ στοχασμό, που  δεν  μπορεί να  ειπωθεί εύκολα με λέξεις.    

Εδώ  λοιπόν,  σε   αυτή  την πόλη,  στην  ''Αφνειό Κόρινθο'' που είναι ο κλήρος  του Ήλιου, με προστάτη  τον Απόλλωνα, όπως  μας έλεγε  ο  αείμνηστος συγγραφέας και αγαπημένος  μας  θείος, Νίκος  Αντώνιου, καλούμαι να μιλήσω   για την ιερή  αποστολή  της ποίησης,  σε  ''έναν  κόσμο  που σωπαίνει''.

Ένα πολύ  κρίσιμο  θέμα,  σε μια άκρως μεταβατική  εποχή,   όπου κανένας   δεν ξέρει  που θα οδηγηθεί  το μέλλον της  ανθρωπότητας.

Όταν  αποδέχτηκα  την  πρόταση  της κας Τσεπεντζή να   μιλήσω για την ποίηση, προβληματιζόμουν για τον τίτλο  που   θα έδινα στην ομιλία  μου.   Την  Καθαρά  Δευτέρα  λοιπόν, βρισκόμουν  στο  Πόρτο  Ράφτη, ένα όμορφο μέρος  κοντά  στην  Αθήνα,  όταν εκφράζοντας    δυνατά   αυτόν  τον προβληματισμό  στο  σύζυγό  μου,  λέγοντάς του, ότι  η ποίηση έχει μια  Κοινωνική  Αποστολή  και πρέπει  πάνω σε αυτό να σκεφτώ   και να  δώσω έναν τίτλο,  καθώς  ψιθύρισα  τη φράση ''Η αποστολή της ποίησης σε έναν κόσμο που…''   η μικρή μας  Νεκταριλένα,   μόλις  9 ετών  είπε:   ''Σε ένα  κόσμο δυσοσμίας!''

Η  έκπληξή μου  ήταν  μεγάλη  και βεβαίως τη  ρώτησα,  πώς  σκέφτηκε κάτι τέτοιο…   Και μου απάντησε πολύ φυσικά,  ''μα  μυρίζουν  πολύ  άσχημα  τα σκουπίδια! ''

Και εκεί αναρωτήθηκα:  Αν  οι πράξεις των ανθρώπων  έβγαζαν  μυρωδιά, πώς θα μύριζε   η ατμόσφαιρα; Πώς  φαντάζει  στα μάτια των παιδιών,  άραγε   κόσμος μας;

Είναι  γεγονός  ότι  ζούμε  σε μια εποχή  έκπτωσης  όλων των αξιών.  Ότι βιώνουμε καθημερινά  μια βαθιά  ανθρωπιστική, οικονομική, πολιτική  και πρωτίστως  αξιακή κρίση.  

Ο άνθρωπος αισθάνεται μια απογοήτευση  για την  ανθρώπινη πορεία, θολά  και  αόριστα νιώθει  ότι κάτι δεν πάει καλά,  χωρίς να  αντιλαμβάνεται  πάντα τις πραγματικές  αιτίες, αφού  δεν  μαθαίνει  ποτέ  όλες τις αλήθειες  για  το  τι  συμβαίνει πραγματικά.

Ένας  ταραγμένος  κόσμος  από  παντού.

Πόλεμοι, παιδιά τραυματισμένα χωρίς νερό και φαγητό, τρομοκρατικά  χτυπήματα, μόλυνση του περιβάλλοντος,   αύξηση της νοσηρότητας,  ξαφνικοί θάνατοι,  φτωχοποίηση ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες χώρες της προηγμένης Ευρώπης, στέρηση βασικών αναγκών για μια αξιοπρεπή ζωή, καθημερινή βία, εγκληματικότητα, διαφθορά, παραπλάνηση, ατιμωρησία, συγκάλυψη ολέθριων εγκλημάτων,  διαστρέβλωση της αλήθειας, καταπάτηση θεμελιωδών αρχών της Βιοηθικής, της Δημοκρατίας και της Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας , που ο άνθρωπος κατέκτησε με αίμα και αγώνες.

Ο  Ελύτης  ως  αυθεντικός ποιητής  με ενόραση,  που  ήθελε να προλάβει το κακό,   με αφορμή  τη  βράβευσή  του  με το Νόμπελ Λογοτεχνίας   το 1979,  είχε  δηλώσει  τα  εξής:

''Ήδη σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ΄ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου.    Οπότε αναρωτιέται κανείς: Γιατί  παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν.  Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θα αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι΄ αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη.''

Σε  αυτόν  λοιπόν  τον ταραγμένο  κόσμο, που  δεν  μπορείς πλέον   εύκολα  να  διακρίνεις τον εχθρό,  ζει  ο σύγχρονος άνθρωπος, μέσα   σε    αφόρητες  υποχρεώσεις  και στους ατέλειωτους φόρους-χαράτσια, που  του  έχουν  επιβληθεί.  Αγκαλιά  με την τεχνολογία,  τείνει να  ζει  όλο και πιο απρόσωπα, καθηλωμένος  σε μια απομόνωση, δικτυωμένος  ωστόσο με όλα, τη φύση, τη μουσική, τη  ζωγραφική,  μέχρι  και  τον έρωτα…  αλλά  όλα  μέσα από μια οθόνη.  Μια  εικονική πραγματικότητα, όπου   δεν  ξέρεις  τι  τελικά  είναι αληθινό και  τι  ψεύτικο!    Η  φυσική παρουσία του άλλου  εξαφανίζεται  σιγά, σιγά,  και  η ουσιαστική  επικοινωνία σχεδόν  κατακρεουργείται.

Σαν  ένα   άλλο  είδος  ''ρομπότ '',  αποκόβεται  σιγά, σιγά   από  την  ψυχική και πνευματική του υπόσταση,  σωπαίνει  για όλα,   χάνοντας  το πραγματικό νόημα της  ζωής και έτσι   δεν συνειδητοποιεί  όπως  θα έπρεπε  την ύπαρξή του,  το θαύμα, που ο ίδιος είναι  μέσα  στο σύμπαν.  ''Τη δωρεά που είμαστε από το Θεό, αλλά πόσο λάθος τη συλλάβαμε''   όπως  μας λέει ο Οδυσσέας Ελύτης. 

Αλλά η ποίηση, που  έχει την ικανότητα  να σε συνδέει  με   το  ανώτερο, το υπερβατικό  και το  ανείπωτο,

Αυτή, η μαγική  ιέρεια της τέχνης,  που βλέπει  πώς    όσο  πιο  βαθιά  πάνε  οι  ρίζες των δέντρων, τόσο  πιο  ψηλά ανεβαίνουν και   αγγίζουν τον  ουρανό,  το τριαντάφυλλο, που ανθίζει  ακόμα και μέσα  στο συρματόπλεγμα,

που συγκινεί και  ευαισθητοποιεί,  που βλέπει πόσο   δίκαια  ο ΗΛΙΟΣ  φωτίζει όλους  τους  ανθρώπους στη  Γη, 

που  ''Είναι  πάντα στο παρόν, στο  πρώτο   κάλεσμα    της  εποχής'',  όπως  μας λέει  ο Ρίτσος,  

που  δεν  σωπαίνει,  δεν πλανεύεται, δεν   συμβιβάζεται, ούτε υποτάσσεται, που   στοχάζεται  βαθιά  και όλα  τα αντιλαμβάνεται. . . 

Έτσι και  τώρα, σε αυτήν την  δύσκολη  εποχή,  όπου τα  μέτωπα είναι πολλά,  και  κινδυνεύει να χαθεί  η  ποιότητα  και  η  πίστη μας  στον άνθρωπο, διώχνει την ομίχλη και φωτίζει το πραγματικό μεγαλείο,  που κρύβεται  μέσα μας.  Επικαλείται την  αγάπη  που  αισθάνεται   για τα ανθρώπινα πλάσματα  και   βροντοφωνάζει  στους  ποιητές,   να μην χαθεί  η  πίστη   τους  στον άνθρωπο!  

Και έτσι ο ποιητής εμπνεόμενος θα γράψει…

Πίστη  στον  Άνθρωπο

Θα επικαλεστώ  την Αγάπη, 

την ώρα  που το φως  ξεχύνεται στον ωκεανό του σύμπαντος 

Εκεί, όπου ο αιθέρας πλάθει  ουράνιες  υπάρξεις,  

θα  αναγεννήσω τη στείρα  μήτρα  να  καρπίσει το όνειρο!  

Την  ώρα ετούτη,  που  η  Άνοιξη μεσουρανεί και  ανθίζει  τον παράδεισο, ανυψώσου  από  το έρεβος του σκότους,

φύγε  από  την ανημποριά σου.    

Κοίτα   εκείνη  την  κάμπια, που  ξέρεις  ότι θα  γίνει πεταλούδα,

Κοίτα  εκείνα  τα  μυρμήγκια, που τα  είπαν  αδύναμα, 

μα ξέρεις, πώς όταν  ενώνονται  υπερπηδούν όλα  τα εμπόδια   

Κοίτα  βαθιά το μεδούλι της ύπαρξής σου, 

Εκεί,  πλάθεται ολόκληρος  στρατός να πολεμήσει τον  εχθρό, ορατό και αόρατο,  για να  σε κρατήσει δυνατό και ολοζώντανο  στη γη

Πίστεψε πώς ό,τι παραμένει ουτοπία   

είναι  γιατί απλώς  δεν το  πίστεψες πολύ!

Και  ενώ  αρκεί  ένα  ποίημα  για να σου  μιλήσει  για  την κρυμμένη   δύναμη του ανθρώπου ,  για μένα  χρειάστηκαν   ατέλειωτες    ώρες  διαβάσματος  και πολύ ξενύχτι, για να  συλλάβω  αυτό το μεγαλείο, όταν  στην  περίοδο   του  κορωνοιού,   μελετούσα  τις δυνατότητες του ανθρώπινου οργανισμού, που έχει την έμφυτη ικανότητα   να επιβιώνει  όρθιος και υγιής  από καταβολής  κόσμου , μέσα από έναν απίστευτο μηχανισμό αυτοΐασης, μέσα  από  μια απίστευτη δύναμη, ένα πραγματικό θαύμα  ασύλληπτης ευφυΐας και σοφίας για  τον  οποίο  δεν μας μίλησε  και δεν μας  δίδαξε ποτέ  κανείς.

Η   ποίηση  όμως, αυτή  η  υπέρτατη  τέχνη του λόγου,    γνωρίζει  καλά   όλα  τα  κρυμμένα  μυστικά του σύμπαντος  και σε  αφήνει  να σηκώνεις το πέπλο,   για  αυτό   και  ο   Φρόυντ καθόλου  τυχαία   δεν  είχε  πεί:  ''Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί''.

Στο μαγικό   κόσμο  της  Ποίησης  υπάρχουν όλα  με μια απίστευτη ενότητα και  ελευθερία  και με  έναν διάχυτο σεβασμό,  που δεν επιβάλλεται μέσα από νόμους και κανόνες, αλλά  αναδύεται  αβίαστα, ως μια  βαθιά αναγκαιότητα για  να   συνυπάρξουν όλα με μια  αρμονία και ομορφιά.

Να  λοιπόν  γιατί  αν  της απλώναμε  λίγο περισσότερο  το χέρι θα  μπορούσαμε να αλλάξουμε τα  δεδομένα.

Αν η ίδια μας η εκπαίδευση  της έδινε περισσότερο  χώρο, όπως  ακριβώς το είχαν  συλλάβει  οι  Αρχαίοι  Έλληνες, που  έβλεπαν  τον άνθρωπο  ως  σώμα, ψυχή και πνεύμα. Δεν μάθαιναν τυχαία  τα παιδιά  ποίηση και  μουσική. Αν  και σήμερα  τα παιδιά  μελετούσαν  βαθιά  μεγάλους  συγγραφείς και  ποιητές και  προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν  ουσιαστικά με την κάθε φράση και τον κάθε στίχο, να  γίνουν   παρατηρητές  του κόσμου και  του εαυτού τους,   θα  σμίλευαν αλλιώς  τις  ψυχές τους. 

Θα βάθαινε η σκέψη τους,  η παρατηρητικότητά  τους. Θα επερχόταν  μια αφύπνιση  και  θα  άλλαζε η συνειδητότητά  τους, για  το  τι είναι  ο  άνθρωπος και ο  κόσμος.  Έτσι θα  φτιάχναμε  πλάσματα με συνείδηση, ήθος  και  με αξιακό  κώδικα  ακλόνητο.  

Αυτή  θα ήταν   η μόνη πραγματική  αντίσταση  στην ανείπωτη  διαφθορά  και παρακμή  του σύγχρονου  κόσμου, όπου πίσω από κάθε πράξη,  δεν είναι παρά  το  χρήμα,  το κέρδος και  το συμφέρον.

Θέλουν  όμως   αυτοί  που  αποφασίζουν   για τις  τύχες   του κόσμου  άραγε  τους  ποιητές και τους μεγάλους καλλιτέχνες;  Η  τέχνη  δυστυχώς,  αν και είναι  η  υψηλότερη πηγή  παιδείας, η έκφραση  της  ανθρώπινης   ψυχής, που  μπορεί να  μας φτάσει  στην ανώτερη  εκδοχή του εαυτού  μας,  έμεινε  δυστυχώς έξω   από  την  παιδεία. 

Πριν λίγες ημέρες  γιορτάσαμε  την  Παγκόσμια Ημέρα  Ποίησης. Έγιναν υπέροχες εκδηλώσεις και  βεβαίως είναι αναγκαίο να διαβάζονται  τα   ποιήματα παλαιότερων  και  νεοτέρων δημιουργών.  Να ηχήσει  ο λόγος  της  ποίησης, να  απλωθεί  και να μην παραμένει  σε μια μειονότητα. Αλλά  αν  δεν κάνουμε πράξη τα όσα μας λένε  τα  ποιήματα; Τι πετυχαίνουμε ακόμα και αν διαβάσουμε  μεταξύ μας το πιο ωραίο και  το  πιο δυνατό ποίημα  του  κόσμου; Μια ολιγόλεπτη συγκίνηση,   ένας  ρίγος   και  τελειώνει εδώ   η  αποστολή του  ποιητή και του κάθε  πνευματικού ανθρώπου;   

''Και  επειδή   η ποίηση έχει μεγάλη  κοινωνική  σημασία  και  οι  ποιητές είναι  οι οργανωτές του κοινωνικού συναισθήματος'',  όπως μας λέει    ο Ρίτσος,  

… Είναι η ώρα  που  πρέπει οι  ποιητές να  ενωθούν!

Υπό την  απειλή μια νέας πανδημίας άγνωστης Χ, όπως την αποκαλούν σαν  να είναι μάντηδες Κάλχες, αλλά και μιας μεγαλύτερης απειλής από έναν  πόλεμο  με πυρηνικά  ή ακόμα και  από την  αλόγιστη χρήση της  τεχνητής  νοημοσύνης, αν  οι  ποιητές,  δεν  μιλήσουν τώρα, και  αφήσουν την  κοινωνία  σε  αυτήν  την   αφόρητη  σιωπή, κατά  πόσο   θα έχουν   εκπληρώσει  την  αποστολή τους , σε  μια  τόσο  κρίσιμη ιστορική περίοδο της ανθρωπότητας;

Τι  θα  απαντήσουμε   στα  παιδιά  του μέλλοντος  για  αυτή  τη  σιωπή,   όταν  στο  όνομα  της  τέχνης, καταπατάται ακόμα και  κάθε ίχνος ιερότητας,   και  δεν κινδυνεύει  να χαθεί μονάχα   ο πολιτισμός μας και η ταυτότητά  μας,   κινδυνεύει  να χαθεί  ο ίδιος  ο άνθρωπος,  έτσι όπως  τον  έπλασε  ο ίδιος  ο  ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ…. Ο  Ποιητής  των όλων!

Οι  μεγάλοι   επαναστάτες  του κόσμου,  πιστεύω  πως μέσα τους  ήταν   βαθιά   ποιητικές  ψυχές.   Ήταν  ελεύθερες και ανυπότακτες  υπάρξεις,  που  δεν  βολεύονταν καθόλου στο άδικο, στην ασέβεια,  στην σκλαβιά,  και  στην υποταγή, ακόμα και αν  τους χάριζαν  όλα τα πλούτη  του κόσμου! 

Ο  λόγος  τους,  είχε  μεταμορφωτική και  εμψυχωτική δύναμη.  Ξεσήκωνε, συσπείρωνε  τους ανθρώπους και  τους  έκανε μια  γροθιά.  

Από  ένα  λόγο ξεκίνησε  μία ολόκληρη δημιουργία 

''Εν  αρχή  ην ο λόγος …'' 

Ο  ποιητικός  λόγος  εμπνέει,  αγγίζει τη ψυχή,  έχει  δύναμη,  είναι ικανός  να κάνει  ολόκληρη επανάσταση  

''Κάλλιο  είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή''

Εδώ   λοιπόν  σήμερα  στην  Κόρινθο, με  τον εμβληματικό  μας Πήγασο, το κατατεθέν σύμβολο της πόλης μας,  όπου  κάποτε λατρευόταν ο Απόλλωνας, ο Θεός του φωτός, όπου αποκάλυπτε  την Αλήθεια  και όλα  τα  ομο-πολούσε ,  τα έφερνε  δηλαδή γύρω από έναν πόλο,  τα ένωνε και τα απάλλασσε από τα κακά, όπως  ο Ήλιος  με τους  πλανήτες,  στο  γαλαξιακό μας σύστημα,  ας   ενωθούμε  όλοι  οι  ποιητές  με βαθιά  αγάπη για τον άνθρωπο  και  την πατρίδα μας  και ας κάνουμε τη  φωνή της ποίησης κραυγή,   που θα σπάσει   τη σιωπή  του κόσμου.   Ας  σμίξουμε  με όλους εκείνους που αναζητούν το ίδιο όραμα   και ας γεμίσουμε   τη γη ελπίδα.  Η απραξία  μας   ας μην γίνει το  μέλλον μας !

Στην ευλογημένη  αυτή  χώρα,  όπου  οι  πρόγονοι μας  κατάφεραν  και  σκόρπησαν στη γη  τόσο φως, εμείς  ως  αυθεντικοί  ποιητές, ας διεκδικήσουμε  τα δίκαια  και  τα ανθρώπινα για να ξαναγίνει η Ελλάδα η χώρα του Φωτός και του Πολιτισμού!

Ας είναι αυτή η δική μας Μεγάλη Επανεκκίνηση της Ανθρωπιστικής Επανάστασης του Πνευματικού Ανθρώπου ως απάντηση στο “Great Reset”  ” και του Μετανθρώπου στη Νέα Τάξη  Πραγμάτων και στην Παγκοσμιοποίηση.  

Αυτό  έχουμε χρέος  να κάνουμε αν  θέλουμε να  δικαιώσουμε  την  ανθρώπινη  ύπαρξη  πάνω στη  Γη. 

Όταν θα σου απλώνει το χέρι ο άνθρωπος του Μέλλοντος - ΤΕΧΝΗΤΟ- ΆΝΘΡΩΠΟΣ εσύ οφείλεις άνθρωπε να  παραμένεις Άνθρωπος !

Γιατί  ''αν   θέλεις να λέγεσαι  άνθρωπος'' μας λέει  ο  Τάσος  Λειβαδίτης,  ''δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές,  το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες, μα ούτε βήμα πίσω! Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς''. 

Αυτό  το υπέροχο  ποίημα  του Τάσου  Λειβαδίτη  είναι ένα πραγματικός ύμνος  για  την ελευθερία  και  τον άνθρωπο!   

Και είναι   τραγικά  επίκαιρος.  

Γεωργία  Γιαμπουράνη

Σημειώσεις:

1. Τις  πολύτιμες πληροφορίες  για το  θεό  Απόλλωνα  στην αρχαία Κόρινθο  τις  άντλησα  και  από το  κανάλι  ''Φρυκτωρίες''-  ''Οι ιδιότητες και τα σύμβολα του θεού Απόλλωνος'' – Γιώργος Λαθύρης

2.  Το  ποίημα   ''Πίστη  στον Άνθρωπο''  το  έγραψα  όταν   στην  περίοδο   του κορωνοιού,  μελετούσα  το   ανοσοποιητικό σύστημα μέσα από τα  βιβλία του  καθηγητή Μικροβιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, Γεωργίου Δημητρακόπουλου, του   γιατρού Βασίλη Βαλαώρα και του Παιδίατρου - Λοιμοξιολόγου Ιωάννη Καβαλιώτη,  προσπαθώντας  να καταλάβω πως το ίδιο μας  το  ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να μας προστατέψει από  κάθε παθογόνο εισβολέα.   Συνειδητοποιούσα για  μια  ακόμη φορά την απίστευτη  ευφυΐα  και σοφία  του  ανθρώπινου οργανισμού, που  είναι  ικανός  να  αναγνωρίζει και να  εξουδετερώνει  με έναν αξιοθαύμαστο τρόπο, πλήθος παθογόνων μικροοργανισμών, και  έτσι  να επιβιώνει  όρθιος και υγιής από καταβολής  κόσμου. Ίσως το  πιο σημαντικό  όπλο  του   ανθρώπου για το  οποίο  δεν μας  μίλησε ποτέ κανείς  για να  έχουμε  όλοι  ένα  σωστά   ρυθμισμένο ανοσοποιητικό  σύστημα,  ώστε  να μας προστατεύει από κάθε τι  εξωγενές (γνωστό ή άγνωστο), που μπορεί να μας  αρρωστήσει.»

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου

Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.

Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.

Ξενάγηση στην Αρχαία Κόρινθο

«…Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω πού να τ’ ακουμπήσω….»

Σεφέρης, Μυθιστόρημα Γ΄, 1935

 

Πάντοτε σε μία επίσκεψη σε ένα αρχαιολογικό χώρο ή σε ένα μουσείο δεν είναι μόνο η ομορφιά, η αρμονία και το φως που αποκομίζει ο επισκέπτης. Η παρουσία του εκεί είναι η αφορμή για να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά του και καθίσταται αφορμή για σχολιασμό της τρέχουσας πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Συγχρόνως, παρουσιάζεται το μέγεθος της ευθύνης που έχουμε όλοι μας για τη διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και αναδύεται η αγωνία να φανούμε αντάξιοι του ιστορικού παρελθόντος.

Μέσα στο δύσκολο κόσμο, που στήνεται και που κυριαρχεί η κρίση αξιών, οι αρχαιότητες ως αναφορά για μας, πρέπει να προσεγγισθούν με αγάπη και να ενταχθούν στη ζωή μας, στα κοινωνικά δρώμενα και να γίνουν μέρος της καθημερινότητάς μας.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε και η εκδήλωση - ξενάγηση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 7 Μαΐου 2024 στην οποία οι Ανασκαφές Κορίνθου της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών (ΑΣΚΣ), με την υποστήριξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας και του Συλλόγου Επαγγελματιών Αρχαίας Κορίνθου, ξενάγησαν τους επισκέπτες στους χώρους των ανασκαφών και παρουσίασαν τα ευρήματα των πρόσφατων ανασκαφών από την περιοχή βόρεια του Θεάτρου. Παρουσιάστηκε ένα μικρό τμήμα του άρτιου και σημαντικού επιστημονικού έργου των Ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών (ΑΣΚΣ) που γίνονται στην Αρχαία Κόρινθο την οποία από το 1896, η Σχολή ανασκάπτει συστηματικά. Επιπλέον η Σχολή αποτελεί πεδίο εκπαίδευσης και εφαρμογής προωθημένων μεθόδων με διεπιστημονική προσέγγιση για γενεές αμερικανών αρχαιολόγων. Οι αρχαιολόγοι μαζί με το αντίστοιχο προσωπικό, που είναι κυρίως Έλληνες, αποκαλύπτουν τον αρχαίο και παλαιότερο ελληνικό κόσμο και πολιτισμό, η γνώση του οποίου γίνεται κτήμα της κοινωνίας. Η Αρχαία Κόρινθος αποτελεί μια φιλόξενη βάση για μελέτη και έρευνα στην Ελλάδα σε μελετητές και μεταπτυχιακούς φοιτητές από περίπου 170 συμβεβλημένα κολέγια και πανεπιστήμια της Βόρειας Αμερικής. Έτσι, πέρα από τη γνώση δημιουργείται και ένα κλίμα φιλελληνισμού για τους δημιουργούς του πολιτισμού.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας με σπουδαίους αρχαιολόγους και με πολύ λίγο προσωπικό παράγει πολλαπλάσιο έργο συμμετέχοντας στη διεξαγωγή κυρίως σωστικών ανασκαφών και άλλων αρχαιολογικών έργων και ερευνών, στη μελέτη και διοργάνωση των μονίμων και περιοδικών εκθέσεων, στην οργάνωση και λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων, στην οργάνωση, προβολή και λειτουργία των μουσείων. Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία της "ανοικτής" διεύθυνσης, σε αγαστή συνεργασία με την ΑΣΚΣ και σε κοινές δράσεις με άλλους φορείς, ορίζουν και συμμετέχουν με έντονη παρουσία στα εκπαιδευτικά και πολιτιστικά δρώμενα του νομού μεταφέροντας την κληρονομιά μας στην κοινωνία. Κλίμα εξωστρέφειας διακρίνει τις κοινές δράσεις των δύο δομών ακολουθώντας και εφαρμόζοντας το πνεύμα της Αρχαίας Κορίνθου.

Αποτέλεσμα της κοινής δράσης των δύο φορέων και του δραστήριου και ορατού προέδρου του Συλλόγου Επαγγελματιών Αρχαίας Κορίνθου υπήρξε η ξενάγηση της Κυριακής 7 Μαΐου 2024, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Διευθυντή και τους Αρχαιολόγους της ΑΣΚΣ με πολύ κατανοητό τρόπο και ήταν ιδιαίτερα πετυχημένη και αγκαλιάστηκε από πλήθος κόσμου και πολλά παιδιά.

 

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου

Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.

Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.

Εξωτερική Πολιτική της Ελλάδος. Οικογενειακή υπόθεση της οικ. Μητσοτάκη. "ΝΤΡΟΠΗ"

Οι λέξεις "Ντροπή σου, Ντροπή", που εκτοξεύθηκαν προς την κα Μπακογιάννη - Μητσοτάκη, προήλθε από τη γεμάτη οργή και αγανάκτηση κραυγή του προέδρου της Σερβικής Δημοκρατίας κου Βούτσιτς για τη στάση της ως εισηγήτρια στο θέμα του Κοσόβου.

Συγκεκριμένα, ως εισηγήτρια στα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης άλλαξε υπόπτως την εισήγησή της και αφαίρεσε τα προαπαιτούμενα τα οποία απαιτούσε προηγουμένως, κατόπιν τηλεφωνήματος από παράγοντα άλλης χώρας. Σύμφωνα με τα προαπαιτούμενα που ήταν διεθνείς υποχρεώσεις η Πρίστινα πρέπει πρώτα να εφαρμόσει την «Ένωση Σερβικών Δήμων» (ZSO) και την απαλλοτρίωση.  Στην τελική εισήγηση, με θετική και αλλαγμένη γνωμοδότηση, δεν πρότεινε ουσιαστικούς όρους, ούτε έλαβε υπόψη τις απαραίτητες δεσμεύσεις - προαπαιτούμενα που έπρεπε να ακολουθήσει το Κόσοβο σύμφωνα με την αρχική της εισήγηση, ούτε έλαβε υπόψη τις έντονες, συνεχείς και συστηματικές πιέσεις που υφίσταται η σερβική πλευρά.

Ακόμη, κατηγορήθηκε με προσβλητικό τρόπο ως ασπόνδυλη, χωρίς ραχοκοκαλιά - χωρίς να απαντήσει - διότι εύκολα και αμέσως ανέτρεψε την εισήγηση της  κατόπιν τηλεφωνικής παρέμβασης από τρίτη χώρα. Να σημειωθεί ότι η μικρή  γειτονική χώρα το Μαυροβούνιο ψήφισε αρνητικά κατά του Κοσόβου, δείχνοντας στη πράξη ότι η υποτέλεια δεν είναι θέμα μεγέθους αλλά θέμα πολιτικής και προσώπων. Έτσι προχωράει η αναγνώριση του Κοσόβου με ελληνική πρωτοβουλία της κας Μπακογιάννη - Μητσοτάκη και όλης της κυβέρνησης και ανοίγει επικίνδυνα ο δρόμος για την αναγνώριση των κατεχομένων της Κύπρου από άλλες χώρες, με κίνδυνο επέκτασης αντιστοίχων αντιλήψεων εκ μέρους της Τουρκίας και για την Θράκη. Ήδη η Κύπρος έχει εγκαταλειφθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση του κου Μητσοτάκη διαχωρίζοντας το Κυπριακό από τα Ελληνο-Τουρκικά, ξεχνώντας τις υποχρεώσεις της Ελλάδος βάσει της "Συνθήκης Εγγυήσεως".

Η συμπεριφορά αυτή, η οποία στρέφεται κατά των συμφερόντων της πατρίδας μας,  έρχεται να προστεθεί στην πολιτική που εφαρμόζεται με τη Ρωσία από τη μεριά του αδελφού της και πρωθυπουργού της χώρας κου Μητσοτάκη. Η πολιτική αυτή έχει προκαλέσει την ολοσχερή καταστροφή των σχέσεων με τη Ρωσία, αποδομώντας συστηματικά  τις καλές σχέσεις αιώνων της Ελλάδας με τη Ρωσία.

Η προσωπική αυτή εξωτερική πολιτική του κου Μητσοτάκη, χωρίς να έχει την πολιτική νομιμοποίηση, θέτει τη χώρα σε κατάσταση συνεχούς κρίσης με την Ρωσία προς την οποία δηλώνει ότι βρίσκεται σε πόλεμο. Και τώρα δια χειρός της αδελφής του κας Μπακογιάννη - Μητσοτάκη δημιουργείται ρήξη με την Σερβία.

Οι Έλληνες δεν είναι σε πόλεμο με την Ρωσία, ούτε έχουν εχθρικές σχέσεις με την Σερβία. Απεναντίας, έχουμε και με τις δύο χώρες φιλικές σχέσεις και ως ομόθρησκοι  και είμαστε ιστορικά συνδεδεμένοι επί πολλούς αιώνες. Ο κος Μητσοτάκης είναι σε πόλεμο με την Ρωσία και προΐσταται ανοήτως του αντιρωσικού μετώπου υπακούοντας στα κελεύσματα της ελίτ των Αμερικάνων και της Ευρώπης για να κερδίσει πόντους για την προσωπική του ανέλιξη. Μεταφέρει οπλισμό και στρατιωτικά μέσα από τα νησιά του Αιγαίου προς την Ουκρανία περιορίζοντας την αμυντική ικανότητα της χώρας και με προκλητικό τρόπο στηρίζει τον πρόεδρο αυτής Ζελένσκι.  Από το λεξιλόγιο του έχει αποκλειστεί οποιαδήποτε αναφορά για την Κύπρο, λες και η Κύπρος δεν είναι κομμάτι του Ελληνισμού. Είναι ιστορική ευκαιρία να αναφέρεται συνεχώς η Κύπρος, που έχει κατακτηθεί παρανόμως μετά από εισβολή από τους Τούρκους, ως προηγούμενο της εισβολής των Ρώσων στην Ουκρανία. Δεν μπορεί να στηρίζουμε την Ουκρανία και να αγνοούμε παντελώς την Κύπρο.

Άλλα κράτη της Ενωμένης Ευρώπης (Ε.Ε.) και του ΝΑΤΟ που διαθέτουν εχέφρονες ηγεσίες στέκονται πιο πίσω, παραμένοντας σιωπηλοί χωρίς να προκαλούν και χωρίς να είναι σε πόλεμο με την Ρωσία.

Προκαλεί θλίψη και απορία η αντιμετώπιση του "ξανθού γένους" των Ρώσων, από τους σημερινούς κρατούντες να μην προσκληθούν στην εκδήλωση της Εθνικής Εορτής Μνήμης του 1821, παραποιώντας την Ιστορία των εθνικών απελευθερωτικών αγώνων και παρόλο που οι Ρώσοι υπήρξαν, με άλλες δυνάμεις, καθοριστικοί πρωταγωνιστές στην Επανάσταση των Ελλήνων του 1821.

Οι Έλληνες παρακολουθούν με κατάπληξη τέτοιες συμπεριφορές με επαναλαμβανόμενες ρήξεις με χώρες που έχουμε παραδοσιακά καλές σχέσεις και τις πολιτικές που εφαρμόζει η οικογένεια Μητσοτάκη για τη συστηματική διάρρηξη των καλών σχέσεων και με την Ρωσία και με την Σερβία.

Οι πολιτικές αυτές είναι επικίνδυνες και στρέφονται κατά των μακροχρονίων συμφερόντων της χώρας μας. Πρέπει να είναι πιο προσεκτικές διότι κινούνται σε μία ευπαθή και επικίνδυνη περιοχή με λεπτές ισορροπίες που απαιτούν λεπτούς χειρισμούς.

Η Ελλάδα ήδη υφίσταται τις συνέπειες των ανερμάτιστων πολιτικών της "κυβερνώσας οικογένειας" Μητσοτάκη και οι οποίες χωρίς να προσπορίζουν κανένα κέρδος στη χώρα, μετατρέπουν παραδοσιακούς φίλους σε εχθρούς.

Εκτιμάται ότι η ευθύνη και οι συνέπειες βαραίνουν εξ ολοκλήρου την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία, χωρίς καμία πολιτική νομιμοποίηση παρακάμπτει πάγιες εθνικές θέσεις, δημιουργώντας εχθρικό περιβάλλον για τη χώρα μας με καταστρεπτικά αποτελέσματα τα οποία θα γίνουν ορατά σε όλους μετά τη λήξη του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας.

 

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου

Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.

Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.

Παρουσίαση του βιβλίου της κας Μπεχράκη με τίτλο «Για να θυμίζει!»

Η συμμετοχή μου κατά την παρουσίαση του βιβλίου της κας Μπεχράκη, με τίτλο «Για να θυμίζει!» το τελευταίο δημιούργημα της, στο νέο Πολυχώρο Πολιτισμού που εγκαινιάστηκε την Κυριακή 24 Μαρτίου 2024. Παραθέτω το σχετικό κείμενο:

«Για να θυμίζει»

Της Παυλίνας Μπεχράκη

Κα Μπεχράκη

Αγαπητοί προσκεκλημένοι,

Κυρίες και Κύριοι

Θέλω να ευχαριστήσω ακόμα μία φορά την κα Μπεχράκη για την τιμή και εμπιστοσύνη στο πρόσωπο μου να μου αναθέσει να παρουσιάσω το τελευταίο βιβλίο της με τίτλο «Για να θυμίζει».

Το βιβλίο εκδόθηκε το 2020, ως μία αυτοέκδοση, με επιμέλεια κειμένων από την ίδια και επισυναπτόμενα έργα ζωγραφικής από τη ζωγράφο και προσωπογράφο κ. Marily Xaga. Αποτελεί τη συμμετοχή της συγγραφέα στους εορτασμούς των 200 χρόνων από την έναρξη της επανάστασης του 1821.

Η κα Μπεχράκη είναι πλέον ένα σύμβολο για τα γράμματα και την τέχνη στην Κορινθία αλλά και γενικότερα. Σύμβολο διότι εκπροσωπεί την έννοια της δημιουργίας  της τέχνης και την ιδιότητα της συνεχούς προσφοράς της ομορφιάς της Τέχνης στην κοινωνία. Η διπλή ιδιότητα της ζωγράφου και της ποιήτριας -πεζογράφου, της επιτρέπει να γράφει ποίηση ζωγραφίζοντας και να ζωγραφίζει γράφοντας ποίηση. Έχει σφραγίσει τα πολιτιστικά πράγματα της κοινωνίας μας και έχει ταυτιστεί με κορυφαία γεγονότα μεταξύ των οποίων και η σημερινή εκδήλωση της δημιουργίας του πολυχώρου πολιτισμού εδώ στην Κόρινθο.

Πρόκειται για ένα μεγάλο φιλόξενο χώρο ο οποίος προορίζεται να γίνει κυψέλη πολιτισμού με συνεχείς εκθέσεις, μαθήματα, εκδηλώσεις, διαλόγους και άλλα δρώμενα που θα προκαλούν καθημερινά ενδιαφέρον.

Ο χώρος αυτός, φτιαγμένος από την ίδια με αγάπη και μεράκι γίνεται ακόμα πιο φιλόξενος από τους ανθρώπους που το αγκαλιάζουν και το στηρίζουν.

Το βιβλίο σε 209 σελίδες, με την παράσταση της ηρωικής Μπουμπουλίνας στο εμπροσθόφυλλο και το βιογραφικό της συγγραφέως στο οπισθόφυλλο, είναι μία επιτυχημένη έκδοση αφιερωμένη στους ήρωες του 21, στους Έλληνες της διασποράς, στους φιλέλληνες, στον Αδαμάντιο Κοραή, στον Λόρδο Μπάιρον, στους δύο υμνωδούς της επανάστασης στον Διονύσιο Σολωμό και στον Ανδρέα Κάλβο. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι αγωνιστές ο πρωτεργάτης  Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο πρωτομάρτυρας και Εθνεγέρτης Ρήγας Βελεστινλής.

Ο κορμός του βιβλίου είναι σπονδυλωτός, ουσιαστικός και ισχυρός με τα άρθρα να ορίζουν στέρεα τους σπονδύλους του.

Χαρακτηρίζεται το βιβλίο ως ένα συμπίλημα κειμένων σε ενότητες απαραίτητες για την κατανόηση της επανάστασης και του προ επαναστατικού κλίματος. Στις θεματικές ενότητες αναφέρονται και περιγράφονται δι' ολίγων πρόσωπα με τα βιογραφικά τους, που έχουν ρόλο στην επανάσταση και στην προετοιμασία της. Επίσης παρουσιάζονται έγγραφα, σύμβολα, τεκμήρια, κειμήλια, η Φιλική Εταιρεία που ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό, ο φιλελληνισμός, δημιουργήματα λόγου και ζωγραφικής, ποιήματα και πίνακες και αναφέρεται ο ρόλος του Αγίου Όρους και γενικότερα της Εκκλησίας. Και καταλήγει στα μονόφυλλα του Αγώνα 1821- 1827, με έγγραφα της προσωρινής διοίκησης της Ελλάδος, της Καγγελλαρίας Σπετζών, της Καγγελαρίας Ύδρας, με διαταγές, με εφήμερες διαταγές, με προκηρύξεις, με εντολές στο Εκτελεστικό Σώμα, στο Βουλευτικό Σώμα και άλλες καταγραφές. Σε αυτές κυριαρχεί η πρόσκληση του Αλέξανδρου Υψηλάντη του ανώτατου αρχηγού, προς τους Έλληνες, στο γενικό στρατόπεδο του Ιασίου στις 24 Φεβρουαρίου 1821 με τον τίτλο «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» που αποτελούσε τον πνεύμα της επανάστασης. Όλα αυτά καταδείχνουν, ως αδιάψευστες μαρτυρίες, την επανάσταση και το υψηλό φρόνημα των ηρώων.

Από τα κείμενα γίνεται κατανοητό ότι η επανάσταση δεν ήταν μία στιγμιαία εξέγερση που ήρθε στην επιφάνεια, απεναντίας ήταν πορεία δύο τουλάχιστον αιώνων με ψυχή και αδούλωτο φρόνημα, με υλική και πνευματική προετοιμασία. Υπήρξε μία πολυετής κυοφορία που απέδωσε τελικά καρπούς

Είναι μια σύντομη συνθετική επισκόπηση της πορείας της επανάστασης μέσα από τα πρόσωπα, τους θεσμούς και τις υπάρχουσες δομές. Επιχειρείται η σκιαγράφηση της ιστορίας της επανάστασης ενός πανάρχαιου λαού, των Ελλήνων, γραμμένη σε ρέοντα λόγο της συγγραφέα, πλήρως τεκμηριωμένη και με μαρτυρίες εικόνων και κειμένων της εποχής, όπως και τα 158 τετράστιχα του Εθνικού Ύμνου.

Το βιβλίο-πόνημα απαντά σε ερωτήσεις, προκαλεί όμως νέες ερωτήσεις και νέους προβληματισμούς και επιβάλλει περαιτέρω συνεχή έρευνα. Εάν αποδεχτούμε την άποψη του Άγγλου ποιητή Μπ. Σέλλευ, ότι δηλαδή οι καλλιτέχνες, στα έργα τους, αποκαλύπτουν λιγότερο το πνεύμα τους και περισσότερο το πνεύμα της εποχής τους, τότε μέσω της τέχνης θα προσεγγίσουμε την ιστορική πραγματικότητα. Και τούτο διότι τέχνη και ιστορία δεν είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Απεναντίας η τέχνη είναι μέρος της ιστορικής πραγματικότητας. Δεν μπορούμε να γνωρίσουμε μία εποχή αρκετά εάν δεν μελετήσουμε και την τέχνη που δημιουργήθηκε την εποχή που μας ενδιαφέρει καθώς και την τέχνη που δημιουργήθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο αλλά αναφέρεται στην εποχή που μας ενδιαφέρει.

Έτσι κατανοείται η παράθεση, από την κυρία Μπεχράκη, των λογοτεχνικών έργων και των έργων ζωγραφικής για να μας βοηθήσουν να αντιληφθούμε την ελληνική επανάσταση όχι μόνο ως ένα γεγονός της εποχής της αλλά ως ένα διαρκές γεγονός με ζωντανό περιεχόμενο και πνεύμα.

Μεταξύ των ηρώων είναι ο Διονύσιος Σολωμός, που ανύψωσε το έργο της ελληνικής επανάστασης ως μέγιστο αισθητικό γεγονός και ο κορυφαίος ζωγράφος του ευρωπαϊκού ρομαντισμού ο Ευγένιος Ντελακρουά, στην επικράτεια των εικόνων, που ιστορεί την επανάσταση με πολλά έργα εκ των οποίων κορυφαίο είναι η σφαγή της Χίου.

Είναι ο Ανδρέας Κάλβος με τις ωδές του και ο Αδαμάντιος Κοραής ο κορυφαίος φιλόλογος των Ελλήνων της Ευρώπης με γλωσσικές θέσεις, που ενέπνευσαν και ενθάρρυναν την επανάσταση. Είναι η διασπορά των Ελλήνων σε όλο τον γνωστό κόσμο με δύναμη, με πλούτη και παιδεία.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στην επανάσταση έπαιζαν και ο Ιωάννης Καποδίστριας, πρώην υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας και ο ΔημήτριοςΥψηλάντης, στρατηγός του ρωσικού στρατού.

Προκαλεί θλίψη και απορία η αντιμετώπιση του ξανθού γένους, των Ρώσων, από τους σημερινούς κρατούντες να μην προσκληθούν στην εκδήλωση της Εθνικής εορτής Μνήμης του 1821, παρόλο που υπήρξαν, με άλλες δυνάμεις, καθοριστικοί πρωταγωνιστές.

Στον πρωτομάρτυρα της επανάστασης και εθνεγέρτη Ρήγα Βελεστινλή, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά.

Τελειώνοντας την περιορισμένη προσέγγιση των αρετών του βιβλίου, ιχνηλατούμε μερικά έμμεσα και άμεσα συμπεράσματα που προκύπτουν και διατυπώνουμε μερικές ερωτήσεις.

Ένα σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι οι Έλληνες που επαναστάτησαν το 1821 είχαν μορφοποιημένη εθνική συνείδηση και αίσθηση της βαθιάς και αδιάλειπτης συνέχειας του Ελληνισμού, η οποία από την απώτατη αρχαιότητα, την κλασική, ελληνιστική εποχή μεταφέρθηκε μέσω του Βυζαντίου και του τελευταίου βασιλιά του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στην εποχή τους. Το κύριο σύνθημα του Κολοκοτρώνη που ακουγόταν σε όλες τις μάχες ήταν «Φάτε τους Περσιάνους». Είχε προηγηθεί η Εθνική αφύπνιση κυρίως στο διάστημα 1715-1821, με οικονομική ανάπτυξη των Ελλήνων της διασποράς, με αντίστοιχη πολιτική και οικονομική εξέλιξη, με προοδευτική ανάπτυξη της εθνικής ιδέας και με επιρροή από τα μηνύματα του Διαφωτισμού.

Προκύπτουν όμως και ερωτήματα όπως:

1. Το σημερινό κράτος είναι αυτό το οποίο επεδίωξαν και αγωνίστηκαν οι Ήρωες του 21;
2. Τα ιδεώδη των αγωνιστών μεταφέρθηκαν στην εποχή μας;
3. Οι έννοιες αδελφότητα, ισότητα και δημοκρατικός πατριωτισμός του Ρήγα Βελεστινλή βρίσκουν εφαρμογή σήμερα;
4. Η ελευθερία και η δημοκρατία του Κολοκοτρώνη και των επαναστατημένων Ελλήνων είναι γνωρίσματα του κράτους;
5. Εφαρμόζεται σήμερα η ισονομία και δικαιοσύνη των αγωνιστών;
6. Είναι σήμερα το ελεύθερο πνεύμα του Σολωμού, του Κάλβου, του Ρήγα και του Κοραή που μας εμπνέει και μας οδηγεί;
7. Οι αξίες που ενέπνευσαν το 21 είναι σήμερα υπαρκτές;
8. Εφαρμόζονται οι αξίες του Καποδίστρια για την αποτροπή και αποφυγή της εξάρτησης της πατρίδας και της ξενοκρατίας ή δολοφονήθηκαν μαζί με τον ίδιο;

Η απάντηση στα περισσότερα από αυτά είναι απλή και είναι αρνητική.

Στην εποχή μας, σε ένα βαρύ κλίμα, βλέπει κανείς να περιφρονούνται στυγνά ηθικές αξίες, να λεηλατείται το δημόσιο χρήμα, να ανθεί ο ανεύθυνος και τοξικός λόγος, να διαδίδονται τα εκφυλιστικά φαινόμενα και να τραυματίζονται θεσμοί. Και μάλιστα από τις πλευρές που έχουνε αυξημένη ευθύνη για την προστασία τους. Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση η επέτειος πρέπει να αποτελέσει ερέθισμα για να συγκρίνουμε καταστάσεις και ήθη να διασώσουμε και να διευρύνουμε ό,τι είναι υγιές, αποβάλλοντας τα νοσηρά φαινόμενα και ξεριζώνοντας τις αιτίες τους.

Έχει καταντήσει το σύγχρονο ελληνικό κράτος ένα ανυπόληπτο κράτος που συμπαρασύρει και την έννοια της πατρίδας. Για αυτό η λέξη πατρίδα, η πατρίδα των Ηρώων του 21, αγνοείται από το λεξιλόγιο των κρατούντων.

Η ευθύνη του πνευματικού κόσμου είναι μεγάλη και η συνεχής αντίδραση του κόσμου είναι υψηλό χρέος για τον καθένα.

Είναι αυτή η ευθύνη που ώθησε την κυρία Μπεχράκη, ως πνευματικός άνθρωπος και γνήσιος δημιουργός, να ιδρύσει αυτό τον πολυχώρο του πολιτισμού, όπου θα διακονείται ο λόγος, η ζωγραφική και θα κυριαρχεί η ελευθερία και η ομορφιά. Και τούτο διότι δίνεται ελπίδα μέσα από την τέχνη να γίνουμε καλύτεροι.

Η τέχνη αποτελεί ένα όπλο και εργαλείο για να δημιουργήσουμε μία καλύτερη κοινωνία πνευματικών και συνειδητοποιημένων ανθρώπων. Ακόμα η τέχνη γίνεται φορέας αλλαγής της συνείδησης μας που στη συνέχεια δύναται να γίνει φορέας αλλαγής του κόσμου.

Σε αυτό το χώρο, που στάζει λεβεντιά κι ανδρεία, στο Τέχνης Μέλαθρον βλέπουμε πιο κοντά το 1821 κι εδώ ζει καλλιτεχνικά το 21 χωρίς στόμφο και έπαρση αλλά σε ζεστή αμεσότητα.

Η παραμονή μας στο χώρο αυτό είναι μία σχολική εορτή όπως όλοι μας με ενθουσιασμό και συγκίνηση συμμετέχουμε και γινόμαστε διάδοχοι των ηρώων. Και αυτό το οφείλουμε στην ευπατρίδη της δημιουργίας, στη δωρήτρια της γνώσης και της ομορφιάς στην κα Μπεχράκη.

Την οποία πολλαπλώς ευχαριστούμε.

Θέλω να τελειώσω με ένα μικρό εξάστιχο ποίημα της συγγραφέα που έχει τοποθετηθεί στις πρώτες σελίδες του βιβλίου δίπλα στους Κολοκοτρώνη, Μπάιρον, Μακρυγιάννη, Βελεστινλή, Τερτσέτη που με πολύ σεβασμό αποδίδεται το νόημα του 1821, το «Υπέρ πίστεως και πατρίδος».

Κινώντας, από τον μαύρο ουρανό της σκλάβας γής

ο άνεμος, πάνω στα βράχια βρόντησε την οργή του,

 κι ως από θάμα, της Λεφτεριάς ο όρκος αντιφώνησε

«Ως πότε παληκάρια». Τότες, ένα άστρο λαμπερό,

Του Γένους η ψυχή θαρρώ, φώτισε κι άλλη ιερή γραφή

στη θύρα του ουρανού της «Ελευθερία ή θάνατος».

 

Δρ. Απόστολος Ε. Παπαφωτίου

Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.

Οικονομολόγος Ε.Κ.Π.Α.